سه گام SEHGAM
شاید این مطالب برایتان مفید باشد
پس از قهرمانی تیم بسکتبال بانوان استقلال در سوپرلیگ ایران، سهگام در گفتوگویی اختصاصی با فرزانه جمامی، سرمربی آبیپوشان، درباره مسیر قهرمانی، چالشهای فصل، نقش بازیکنان، وضعیت بسکتبال بانوان و برنامههای آینده این تیم به گفتوگو نشست.
- مهمترین عامل قهرمانی استقلال در این فصل را چه میدانید؟
قبل از هر چیز باید از هواداران خوب استقلال تشکر کنم که در تمام فصل حامی ما بودند. به نظر من قهرمانی حاصل تلاش یک مجموعه بود و نمیتوان آن را به یک عامل خاص نسبت داد. مدیریت باشگاه شرایط لازم را فراهم کرد، کادر فنی با برنامهریزی و تلاش شبانهروزی تیم را هدایت کرد و مهمتر از همه بازیکنان با تعهد، همدلی و جنگندگی در طول فصل زحمت کشیدند. فکر میکنم مهمترین نقطه قوت ما اتحاد و همدلی در مجموعه استقلال بود. همه اعضای تیم برای یک هدف مشترک تلاش کردند و همین موضوع باعث شد در مقاطع سخت فصل هم، تمرکز خود را حفظ کنیم و به موفقیت برسیم. این قهرمانی حاصل کار گروهی و تلاش همه اعضای خانواده استقلال است و من قدردان هستم.
- قهرمانی با استقلال چه تفاوتی با قهرمانی در سایر تیمها داشت؟
هر قهرمانی ارزش و شیرینی خاص خودش را دارد، اما قهرمانی با استقلال از چند جهت برای من متفاوت بود. استقلال باشگاهی بزرگ با هواداران پرشمار و انتظارات بالاست و همین موضوع مسئولیت ما را سنگینتر کرد. در طول فصل فشار، حساسیت و توجه رسانهای بیشتری وجود داشت و به همین دلیل رسیدن به قهرمانی لذت ویژهای داشت. از طرف دیگر، حمایت هواداران و تعلق خاطر آنها به این باشگاه باعث میشود موفقیت با استقلال احساس متفاوتی داشته باشد و از همه مهمتر اینکه من از کودکی طرفدار استقلال بوده ام و یک جورایی قهرمانی با این تیم خیلی برای من که هوادر بوده ام و امروز به عنوان سرمربی این تیمتوانسته ام با تیم محبوبم قهرمان شوم، لذت بیشتری دارد. خوشحالم که توانستیم با تلاش بازیکنان، کادر فنی و حمایت مدیریت و هواداران، فصل را با یک اتفاق خوب به پایان برسانیم و این قهرمانی را به خانواده بزرگ استقلال تقدیم کنیم.
- سطح لیگ امسال نسبت به سالهای گذشته چطور بود؟
سطح لیگ امسال نسبت به سالهای گذشته بالاتر و رقابتیتر بود. تیمها با آمادگی بیشتری وارد مسابقات شدند و کیفیت فنی بازیها نیز پیشرفت قابل توجهی داشت. یکی از عوامل مهم، ورود دو بازیکن خارجی آمریکایی در ابتدای فصل توسط ما بود. این موضوع باعث شد که سایر تیمها هم برای رقابت، از ابتدا بازیکن خارجی خودشان را جذب کنند. به این ترتیب، با افزایش تعداد بازیکنان خارجی، لیگ امسال حرفهایتر و رقابتها سنگینتر و جذاب تر شد.
- دیدار با کدام یک از تیم های حاضر در لیگ برای تیم شما چالش برانگیز تر و دشوار تر بود؟
سختترین بازی ما با تیم بهمن بود. با توجه به شرایطی که ما یک بازی برگشت مقابل تیم آبادان را باخت فنی خوردیم و میتوانستیم تیم اول گروه باشیم و بازی پلی اف و نیمهنهایی آسانتری داشته باشیم، با توجه به همان شرایط، بازی پلی اف ما با تیم مشهد بود و سپس نیمهنهایی ما با تیم بهمن. بهمن تیم با سابقهای است که تیمما در دو دوره مقدماتی به این تیم باخته بود. قطعاً این بازی برای من و تیم، هم از نظر روانی و هم به لحاظ فنی چالشی بود، چون نیمهنهایی همیشه سختتر از فینال است. بهمن تیمی با سابقه است که به مدت ده سال همیشه در فینال لیگ برتر بوده، و ما کار سختی داشتیم. ولی با توجه به دو بازی که مقابل بهمن کردیم، توانستیم نقاط ضعف خودمان را برطرف کنیم و در بازی اول نیمهنهایی با اختلاف این تیم را شکست دهیم، و در بازی دوم نیز در ثانیههای آخر که عقب بودیم، توانستیم با یک شوت بازی را به اوورتایم برده و در نهایت نتیجه را به نفع خودمان تغییر دهیم و به فینال مسابقات راه پیدا کنیم . به نظر من سختترین بازی برای تیمما همین بازی مقابل گروه بهمن بود و خوشبختانه با اقتدار توانستیم این بازی رو ببریم.
- در مسیر قهرمانی، کدام بازیکن یا اتفاق بیش از همه شما را غافلگیر کرد و نقش ویژهای در موفقیت تیم داشت؟
در مسیر قهرمانی، اتفاقی که بیش از همه من را غافلگیر کرد آسیب دیدن عسل پور حیدری، کاپیتان تیم بود که متأسفانه در بازی نیمهنهایی مقابل بهمن آسیب دید و ادامه فصل را از دست داد. این اتفاق خیلی ناگوار بود و همه را ناراحت کرد، چون ایشان بازیکنی بود که حضورش الهام بخش بچهها بود. همچنین آسیب دیدن فرناز خدامرادی در بازی فینال نیز غافلگیرکننده بود؛ چون او قبل از شروع فصل جراحی کرده بود و حضورش در بازی پایانی برای ما خیلی مهم بود. متأسفانه فرناز هم در ابتدای بازی فینال مصدوم شد، اما از آنجا که ما از ابتدا به بازیکن خاصی وابسته نبودیم و تفکر ما استفاده از تمام ظرفیت تیم بود، خوشبختانه بقیه بچهها توانستند جای خالی این دو بازیکن رو پر کنند و با تلاش جمعی بازی را ببریم و در نهایت قهرمان این فصل بشیم.
- آیا بازیکنی از تیم شما شایسته حضور در تیم ملی است که کمتر به او توجه شده باشد؟
بازیکنان جوان، نه فقط در تیم ما، بلکه در تیمهای دیگر هم امسال خیلی خوش درخشیدند. من از فدراسیون بسکتبال خواهشمندم که بتواند روی بازیکنان جوان سرمایهگذاری کند تا ما بتوانیم به تیم ملی بسکتبال بانوان کمک کنیم و در آینده ای نزدیک، در سطح آسیا حرفی برای گفتن داشته باشیم. من بازیکن خاصی نام نمیبرم، چون فکر میکنم همه این بازیکنان با پتانسیل، نیاز به یک نگاه دقیقتر دارند تا شناسایی شوند.
- در طول فصل با چه چالشهایی روبهرو بودید و چگونه آنها را مدیریت کردید؟
در طول فصل با چند چالش بزرگ روبهرو بودیم. یکی از مهمترین چالشها نداشتن سالن استاندارد بود. تنها سالن استاندارد ما سالن آزادی بود که بازیهای خانگیمان را در آن برگزار میکردیم. متأسفانه از هفته چهارم لیگ، به دلیل تعمیرات، محل بازیهای خانگی ما تغییر کرد و ما مجبور شدیم در سالن شهر قدس بازی کنیم. طبیعتاً برای مسابقات حرفهای، امکانات استاندارد خیلی مهم است و متأسفانه در تهران سالن استاندارد کم داریم. چالش دیگر ما مصدومیت بود؛ .اما خوشبختانه فصل خوبی پشت سر گذاشتیم و بچهها آمادگی خیلی خوبی داشتند. تنها مصدومیت جدی ما، سابریا، بازیکن خارجی بود که تقریباً سه هفته از دسترس خارج شد، ولی با برنامههای دقیق پزشکی و تمرینات منظم، او توانست مصدومیتش را پشت سر بگذارد. و دیگری آسیب عسل پورحیدری و فرناز خدامرادی بود. که خدارشکر توانستیم مدیریت کنیم.
یکی دیگر از چالشهای بزرگ ما، عدم تصمیمگیری درست سازمان لیگ بود. متأسفانه به دلیل شرایط آب و هوایی که برای ما در سفر به آبادان پیش آمد، این بازی باید لغو میشد، اما سازمان لیگ به درستی این مسأله را مدیریت نکرد . متأسفانه به همین دلیل، تیم ما اینبازی با باخت فنی واگذار کرد و واقعاً تیم ما از این باخت فنی بسیار متضرر شد.
- حضور این بازیکن آمریکایی در استقلال، که در ایران مسلمان شده و زندگی خود را در ایران ادامه داده، چه تأثیری از نظر فنی و فرهنگی بر تیم شما داشته است؟
ما دو بازیکن آمریکایی داشتیم که حضورشان تأثیر زیادی روی تیم داشت. با توجه به شرایطی که در کشور اتفاق افتاد، روزی که جنگ شروع شد، بلافاصله قبل از بازی فینال تصمیم گرفتیم که بازیکنان آمریکایی خود را از کشور خارج کنیم. سابریا همان روز تصمیم گرفت که برود، اما شیا تصمیم گرفت بماند و گفت که می خواهد کنار کسانی باشدکه دوستشان دارد. شیا واقعا انسان خاصی هست . او در همین مدت با یک مرد ایرانی آشنا شد و تصمیم گرفت ازدواج کند. او تمام دوران جنگ را در ایران ماندگار شد و پس از پایان جنگ درخواست کرد که ویزای او تمدید شود، چون قصد داشت اینجا بماند و ازدواج کند.
هفته پیش او اعلام کرد که مسلمان شده و ازدواج کرده است و من باور دارم که او عشق زیادی به ایران دارد، هم تیمیهایش را دوست دارد و آرزو دارد که روزی در تیم ملی ایران بازی کند. او یکانسان بی نظیر و یکهمتیمی خوب هست.
- به نظر شما مهمترین نیاز امروز بسکتبال بانوان ایران چیست؟
به نظر من، مهمترین نیاز امروز بسکتبال بانوان ایران، ترکیبی از زیرساخت مناسب، اسپانسرینگ، پوشش رسانهای و آموزش پایه است. زیرساخت مناسب به ما امکان میدهد برنامههای توسعه را به درستی اجرا کنیم. اسپانسرها باید از ورزش بانوان حمایت کنند تا بچهها بتوانند در رویدادها و مسابقات بینالمللی تجربه بیشتری کسب کنند و از نظر مالی دغدغههای کمتری داشته باشند و بتوانند تمام توان خود را روی تمرین بگذارند. پوشش رسانهای نیز باعث میشود که دیده شویم و الهامبخش نسلهای بعد باشیم.
خوشبختانه آموزش پایه ما بهبود یافته، به خصوص با اضافه شدن تیم ملی پایه ۱۶ سال و ۱۸ سال، اما چیزی که بسیار مهم است، توسعه مربیان است. فکر میکنم برگزاری کلینیکها و به روز نگه داشتن دانش مربیان، باعث میشود که آنها بتوانند این دانش را به بازیکنان منتقل کرده و در نهایت سطح بسکتبال بانوان ایران رشد چشمگیری داشته باشد.
- اگر بخواهید این فصل را در یک جمله توصیف کنید، آن جمله چیست؟
این فصل واقعاً فصل سختی بود؛ پر از چالشهای بزرگ اما همراه با کلی تجربه و رشد. یک فصل بسیار خاص که ما را با سختیهای زیادی رو به رو کرد، اما در نهایت با همت تیم و اتحاد، توانستیم قهرمانی را به دست آوریم و یک فصل فراموشنشدنی را رقم بزنیم. البته این مسیر برای ما به عنوان نماینده باشگاه بزرگی مثل استقلال، که بزرگترین و باسابقهترین باشگاه ورزشی ایران است، نشان داد که هرچه تیم بزرگتر میشود، چالشهای آن هم بزرگتر میشوند، اما همین چالشها ما را قویتر کردند تا به سمت موفقیت حرکت کنیم.
- برنامه و هدف شما برای سال آینده و فصل بعدی چیست؟
